In memorim boomer28 juli 1992-22 oktober 2007

In memoriam een grote schat van mij mijn moeder.28-06-1921                        11-12-2011Ze zijn nu weer samen in de hemel

Boomer zijn leven.
Ik heb hem gekocht toen hij 6 weken oud was.
Zag hier in de krant een advetentie staan.Met een telefoonnummer.En dacht dat is hier in de buurt.
Nou daar kwam ik rijdende achter dat,dat niet zo was.hij komt uit Schaik.
En de afstand Breda Schaik is toch meer dan een uur rijden.
Maar omdat ze hier in de buurt moeilijk te krijgen waren,dacht ik nou rijd ik maar door.Ik wilde alleen een boerenfox.
Waarom weet ik niet precies.Maar ik had gehoord dat die lief en trouw waren.
Hij was nog de een van de laatste 3 uit een nest van 11 puppy's.
In het begin had hij alleen nog maar twee kleuren.Gaandeweg dat hij ouder werd zijn dat er drie geworden.
Ik denk dat hij de mooiste uit het nest was naderhand.Wij werden door die mensen hartelijk ontvangen.
De moeder van de puppy's was er ook bij.De puppy's zaten in een warm nest.
De man vertelde vantevoren dat de moeder al twee nestjes had gehad.En dat hij het nu wel genoeg vond.
(Dan weet je dat het goed zit en het geen broodfokker is )Ik kon er ook nog een stamboom bij kopen.Maar dat heb ik niet gedaan.
Ik wilde hem toch alleen voor mezelf en er verder niks mee doen geen fokken.
Hij is eigenlijk tot zijn 12 jaar dag en nacht samen geweest met mijn moeder.Die twee waren al gauw twee handen op een buik.
Zij wilde eigenlijk eerst geen hond.Maar dat was binnen een week al bekeken en was het meer haar hond dan die van mij.
Zij kon hem niet straffen als dat nodig was.Dat had hij al gauw door.Als ik het deed zei ze er altijd wat van.
Een oude buurman van ons die in die tijd naast ons woonde,zei tegen mij.
Ik moest weleens lachen toen hij vertelde dat hij mijn moeder dan s'morgens weleens hoorde foeteren als hij iets deed.
En als ik dan thuis kwam en daarvoor wilde straffen. Dan riep ze hard blijf van die hond af.
Maar dat gebeurde alleen maar als het nodig was En aan iedere handeling die zij deed wist hij wat zij ging doen.
Hij wist altijd precies wanneer hij met haar mee mocht.Omdat ze zolang samen zijn geweest mag hij ook altijd mee naar het bejaardenhuis waar zij woont.Hier staan foto's die heb ik gemaakt de laatste zaterdag dat hij meeging.Helaas wist ik niet dat hij de maandag na hat weeekend daarop zou overlijden anders had ik hem nog meegenomen.Dat laatste weekend toevallig niet.

                                                                                                      

                                                                                                                     

                                                                                                           

                                                                                  

                                       

Ik weet nog toen hij zowat een 8 a 9 maanden was deed ik in de tuin planten zetten,ben daar een hele dag mee bezig geweest.
Hij had ze de andere dag er binnen een uur uit liggen.Ik heb hem toen goed toegesproken en hij heeft het niet meer gedaan.
Het was zelfs zo dat naderhand als ik een foto van hem in de tuin wilde maken.Dan wilde hij niet altijd kijken.
Ik denk dat hij toen dacht anders mag ik ook niet in de tuin dus nou doe ik ook niet kijken omdat jij dat wilt.
Ik kon er ook vaak om lachen als hij iets had uitgehaald en ik kwam dan thuis dan ging hij alvast buiten op de plaats liggen op zijn rug.
Met de bedoeling ik geef me over.En dan had ik het dikwijls nog niet gezien wat hij gedaan had.
Maar als ik dan ging kijken had hij ook iets gedaan wat hij niet mocht.En ook deed hij weleens niet luisteren.
Ik weet nog dat wij in het bos waren daar gingen wij vaak met hem naartoe,dat hij ook eens niet wilde luisteren.
Hij stond toen op een groot stuk waar ze los mochten lopen.En ik wilde weer terug gaan naar de auto.
Die stond aan de andere kant geparkeerd.
Dat was wel zoeen 300 meter verderop.
Ik riep hem,hij kwam niet.
Ik dacht ik loop gewoon door.
Ik zag hem staan kijken.
Ik ging in de auto zitten en ik zag hem kijken doet ze het nou wel of niet.
Ik starte de auto en hij kwam als een snoek aangerend.
Hij heeft het ook nooit meer gedaan.
Nu was ik toch niet weggereden.Maar voor hem was het een goed les.
Met hem wilde ik op puppycursus heb dat een morgen gedaan.
Ze moesten een aantal dingen doen.En op het laatst moesten de baasjes in een kring gaan staan.
En dan moesten de hondjes zich door iedereen aan laten halen en dan naar de eigen baas terug gaan.
Hij had zich aan laten halen.En kwam naar mij toe en ging aan mijn voeten liggen.
Daar stond die leider zo van te kijken dat hij zei je hoeft voor mij niet terug te komen.
Ik kan jullie niks leren,jullie horen gewoon bijelkaar.Want dit zie je niet vaak.
En ik moet zeggen het is ook nooit echt een probleem geweest.Ik kon met hem lezen en schrijven.Die volgde altijd.
En ook deed hij toen hij jong was ons beschermen.Hij heeft nooit iemand gebeten hij was heel erg lief.
Maar heeft tegenover vreemden weleens laten weten tot hier en niet verder.
Ik moest nog eens een keer bij de apotheek zijn en mijn moeder en hij zaten in de auto.
Er stonden een paar mensen bij de auto te praten.En dat was naar zijn idee tekort bij.
Nou ik kon snel terug gaan want hij zou de ramen eruit gevlogen zijn.
En ook dat ik s'avonds een keer de weg moest vragen die mensen konden niet dichtbij komen.
Maar ook hebben we dikwijls om hem kunnen lachen.Ik. heb hem zelf zwemmen geleerd dat wilde hij eerst niet.
Maar door iedere keer een stokje in het water te gooien.
Stond hij op een gegeven moment te kijken van hee wat is dat nou mijn pootjes zijn nat.
Nou toen was er geen houden meer aan.En als ik bij het water kwam was het een streep het water in.
Alleen als mijn moeder erbij was dan moest ik rekening houden met iets het water in te gooien.
Want dan was zij bang dat hij niet terug kon komen.
En ook had meneer de onhebbelijkheid dat als er ergens een koeievlaai of paardedrol lag dan ging hij daar graag in liggen rollen.
Had hem nog eens een keer laten wassen en scheren.Blijkbaar vond hij dat niet zo normaal.
En ging de andere dag in het bos dus liggen rollen in een paardedrol.
Ik was daar uiteraard niet zo blij mee.Want hij moest nog in de auto dus ik moest hem met droge bladeren afdoen.
Maar hij kon ook heel lief zijn.De kinderen uit de buurt riepen hem al van verre.Die lagen ook weleens met hem op straat te rollen.
Hij vond meestaal alles goed van hen ( maar ik bleef er altijd wel bij ).
Maar het was zelfs zo leuk dat als ik buiten zat en boomer er niet bij lag dat ze dan vroegen hoe is het met boomer komt hij niet buiten spelen.

Op vakantie                                                                                                        

Hij is 10 jaar mee op vakantie geweest na een slechte ervaring voor hem en ons dat hij in een dierenpension was geweest.
Wij zaten s'avonds tegen elkaar zou hij het wel goed hebben.Achteraf bleek van niet.
Ik vond het vreemd dat ik niet mocht zien waar hij kwam te zitten.En ook met ophalen mocht ik het niet zien.
Wij merkten buiten op straat dat hij kwaad was op een man met een baard terwijl er bij ons nooit iets was gebeurd.
Ik zag naderhad degene die aan de receptie daar had gezeten.Die vertelde toen dat die eigenaar van het pension hem geschopt had.
En dat het pension op last van de politie was opgeruimd omdat er teveel in een hok zaten.
Dus dat was een slechte ervaring.Daarna is hij altijd meegeweest.
Hij is zelfs in de belgische ardennen en duitsland geweest in de vulkaan eifel in het plaatsje gunderath.Vlakbij de neurenburg ring.
Hij lag dan op zijn eigen kussen in de auto ( wel tussen de koffers in ).Maar hij lag dan toch prins heerlijk.
En hoever we ook verder gingen het was nooit een probleem.Hij vond het ook prachtig op de vakantie.
Want overal waar hij kwam kreeg hij koekjes en snoepjes.
Ik had hem een kunstje geleerd om 10 tellen een snoepje op zijn neus te houden.
Als de mensen dat zagen dan wilde ze dat allemaal doen.En hij deed het.
Een keer waren we op vakantie en hij was ieder keer het water ingedoken achter de eenden aan.
( Maar hij kreeg ze uiteraard niet te pakken dat mocht niet van mij ).Komen we bij een cafeetje zeg ik dat hij dat doet.
Want hij was helemaal doornat Zegt die barkeeper laat die hond ook vakantie vieren die eenden zijn wel wat gewend.
En toen deed ik dat kunstje en iedereen wilde het doen.Ook was het een keer in dalen daar was een piekiesmarkt.
Liep ik voorbij een dierenkraam en daar natuurlijk wat gekocht voor hem.En daar de winkel ingegaan en dat kunstje gedaan.
Loopt die vrouw naar buiten en roept kom eens binnen kijken we hebben een circus hondje.En ook een keer s'nachts herinner ik me.
Hoorde ik mijn moeder roepen eruit,eruit.De andere dag vroeg ik wat was dat nou.Toen zei ze nou ik voelde iets harigs in mijn rug.
En jullie begrijpen het al hij was bij haar in bed gekropen.Wij konden de andere dag daar natuurlijk om lachen.
Op vakantie was het ook nooit een probleem.
Overdag kon hij overal mee naar toe.
En s'avonds moest hij dan in een huisje blijven.Dan vroeg ik weleens aan de mensen ernaast hebben jullie hem gehoord.
Een keer heeft er iemand gezegd nee want die hond vertrouwd er gewoon op dat julie terug komen.En dat geloof ik ook.
Ze zeggen ook weleens en vind ik ook zo.Je denkt dat jij de hond uitkiest.Maar hij kiest jouw uit.
Anders wil hij niet bij je blijven en gaan de andere dingen ook niet goed.

Enkele foto's van zijn verjaardagen.En ook van Zijn verdere leven.

Zijn einde.

Begon de vrijdag voor de maandag 22 oktober dat hij overleed.
Ik merkte toen al dat hij niet meer dezelfde was zoals altijd.Hij deed helemaal niks meer bleef alleen maar op de grond liggen.
Ook in de weken ervoor had ik al gemerkt dat er wat was.Hij liep een keer keihard tegen de deurstijl aan.
Toen ik thuiskwam en de deur stond wagenwijd open.Ook was het een keer s'nachts dat hij naar boven wilde komen.
En ik hoorde dat dat niet goed ging,ben toen naar de trap gelopen.En zag dat hij een paar treden tussen zijn voor en achterpoten had.
Hij kon dus geen kant meer op.Ik wilde hem gaan helpen.Zag dat hij naar beneden wilde springen.
Ik riep keihard nee,want hij stond halverwege de trap.Maar hij sprong toch.Ik zat toen beneden te huilen maar hij had gelukkig niks.
En was nog blij ook en hij likte me.Maar in de dagen voor zijn overlijden ben ik s'nachts al tot 3 uur bij hem blijven zitten.
Ik was bang dat hij zou overlijden als ik er niet bij was.Zaterdag's heb ik naar de dierenarts gebeld.En kreeg toen al te horen.
Als ik zo het verhaal hoor en de leeftijd,ben ik bang als je komt dat ik hem in moet laten slapen.
Daar schrok ik toen op dat moment best van.Ik ben de hele dag en ook de nacht weer bij hem geweest.
Op zondag is mijn moeder gekomen.Dat had ik expres zo gedaan zodat zij hem ook nog zou zien.
Ook zij zag toen dat hij niet hetzelfde was.En toen heb ik tegen haar gezegd ja ik denk dat het afgelopen is.
Maar zij heeft hem dus ook nog een laatste keer gezien want ze hield er veel van.
De maandag daarop ben ik naar de eigen dierenarts gegaan.en die zei al gelijk.
Ja zoals ik hem nu zie denk ik dat hij aan het dement worden is.Ik vroeg aan hem moet ik hem in laten slapen.
Hij zei ja ik denk dat,dat beter is.Ik begon toen al te huilen ( mijn vriendje weg ).
Maar voor boomer heb ik toen toch het besluit genomen om het toch te laten doen.
Ik zeg altijd als je van een beest houd laat je hem op tijd gaan.En 15 jaar is heel oud voor een hond.
Toen zei ik als hij dan moet inslapen dan wel thuis in zijn eigen omgeving.Ik heb toen huilend naar iemand gebeld.
En die heeft mij aangeboden om erbij te zijn als hij de spuiten zou krijgen.Ik ben met hem naar huis gegaan was om 11 uur thuis.
Heb hem opgepakt en ben blijven zitten met hem tot kwart over twee.Dat zou hij normaal nooit volgehouden hebben.
Hij wilde wel regelmatig aangehaald en geknuffeld worden.Maar gind dan weer weg.Die laatste dag deed hij mij wel heel veel likken.
Ik heb hem toen even terug gelegd in zijn mandje.Na een kwartier heb ik hem weer op gepakt.
En ben weer met hem gaan zitten tot halfvier toen kwam de dierenarts.En de persoon die ik had gebeld was er al om half drie.
De dierenarts wou hem de spuitjes geven.Maar ik wilde hem zelf vasthouden totdat hij dood was.
De dierenarts maakte dat niet vaak mee.Maar ik wilde dat ik de laatste was die hij zou zien.Wij die ook zo veel om elkaar gaven.
De spuitjes die zijn gegeven.Ik heb toen wel gezegd doe ik hier goed aan.
De dierenarts zei ja jij doet het voor boomer veel mensen gaan eindeloos door maar dat is niet goed voor het beest.
Ze doen het alleen voor hun zelf.Toen hij dood was is hij in een doek geddaan die ik altijd in de auto had liggen.
Waar hij dan op lag.Degene is haar vriend gaan halen en toen is er achter bij mij een gat gegraven door hun.
Hij vroeg aan mij of ik boomer wilde gaan halen maar dat durfde ik niet.Was bang dat ik hem zou laten vallen.
En hij heeft hem toen voor mij gehaald.En hun zeiden nou willen we wel hebben dat je naar binnen gaat.
Ik heb hem dus niet in die kuil zien liggen want die was al dicht toen ik weer naar buiten kwam.
En ik ben blij dat ik dit niet gezien heb.Ik ben die twee mensen dankbaar voor alles.Het is nu 12 juni 2011 maar ik zeg nog altijd.
Bedankt vriend voor al je liefde en trouw je hele leven ik vergeet je nooit boomer.En boomer kusjes van je vrouwtje Lia.Hieronder staan de laatste foto's van zijn grafje.